1. OĞUZ DESTANININ ÖZELLİKLERİ

Eski Türk tarihinde hükümdarların doğuşu, efsanelere büründürülmüş ve kutsal bir olay gibi anlatılmışlardı. Hükümdarlar böyle kutsallaştırılıp, gökten indirilir iken; elbetteki Oğuz-Kağan gibi, bütün Türk kaviminin atası olan kutsal bir kişinin menşeleri de, Tanrıya ve göğe bağlanacaktı. Eski Türklere göre herşeyi yaratan ve her varlığın sahibi olan tek kutsal şey, gökteki biricik Tanrı idi.Aslında göğün kendisi olan Tanrı değildi. Çünkü gök de, yer gibi, maddî birer varlık ve yüce Tanrı tarafından yaratılmış, dünyanın birer parçası idiler. Gök, bir tane idi ve dünyamızın üstünü, bir kubbe şeklinde kaplıyordu. Fakat bu kubbenin üstünde, daha bir çok gökler vardı. Ayın güneşin ve türlü yıldızlar ile burçların dolaştıkları, ayrı ayrı gökler, uzayın sonsuzluklarını kendi aralarında paylaşıyorlardı. Bütün bunların üstünde, bir gök daha vardı ki, bu gökte yaratıcı, büyük ve tek Tanrı oturuyordu. Eski Türkler, ğögün katlarını üst üste koyma yolu ile saymamışlardı. Fakat sonradan, biraz da dış tesirler sebebi ile gökleri, yedi veya dokuz kat olarak tarif etmeğe başladılar.

“Oğuz-Kağan destanına, Uygur çağından sonra, hafif dış tesirler girmeğe başladı”:

Göktürk çağında, eski Türk dini ile inançları, bozulmadan devam etmekte ve gittikçe de gelişmekte idi. Uygur devleti kurulup da, yeni bir çok dinler Türkler arasına girmeğe başlayınca, durum biraz daha değişti. Çünkü Uygurlar, çok daha önceleri Çin’in ortalarında gezmişler, ticaret yapmışlar ve birçok insanlarla karşılaşarak, konuşmuşlardı. “Bu dış ilişkiler, Uygurlara birçok yeni görüşler getirmiş ve onlarda, büyük dinlere inanmak ihtiyacını doğurmuştur.” Ticaret, eski Türk savaşçılarının dini ile, pek bağdaşan bir meslek değildi. Eski Türk dini, disiplin, otorite ve savaşçılığı, herşeyden üstün tutuyordu. Halbuki tüccarlar, daha geniş ve rahat bir hayata sahip olmak zorunda idiler. İşte bunun içindir ki, bu zamana kadar Türkler göğe ve gökten gelen kutsallıklara inanırlar iken, Uygur çağında durum birdenbire değişiyordu. Uygurlar, köklerini Suriye’den alıp, İran’da gelişen Mani dinini aldıktan sonra, aya daha çok önem vermeye başladılar. Aslında ise Türklerde, kutsal olan en önemli şey, gökten sonra dünyamızı ışıtan güneş idi. “Uygurların, güneşten aya geçmiş olmaları, yeni bir düşüncenin başlangıcı gibi sayılabilirdi”. Bu sebeple, Uygurlar çağında yazılmış Oğuz-Kağan destanlarında, eski Türklerin dedikleri gibi kutsal kişiler, artık “Göğün oğlu” değil; “Ayın oğulları” oluyorlardı. Oğuz-Kağan da “Ay Tanrı” nın bir oğlu idi. Destan, daha başlangıçta, şöyle başlıyordu: Devamını oku »

| Bu yazı toplamda 28, bugün ise 0 defa okunmuştur |

Geçtiğimiz ocak ayında düzenlenen Sundance Film Festivali’nden beri herkesin diline dolanan film, sonunda Amerika’da gösterime girdi ve eleştirmenlerden de tam not aldı. Amerikan sinemasının görece zayıf bir yıl geçirdiğini varsayarsak; aile içi şiddet gören, ikinci çocuğuna hamile olan 16 yaşındaki Precious’ın hikayesi 7 Mart’taki gösterişli törenin mütevazı galibi olabilir.
Clarice “Precious” Jones, Harlem’de ona zulm eden annesiyle beraber yaşayan 16 yaşında genç bir kızdır. Annesinin sevgilisi tarafından tecavüze uğrayan Precious aynı adamdan ikinci defa hamile kalmıştır. Eğitim hayatı da parlak gitmemektedir. Sınıfın “sorunlu” kızı olmasından dolayı, okul yönetimi Precious’ı “Each One, Teach One” adlı özel bir eğitim programına gitmeye zorlar. Burada benzer geçmişlerden gelen Afriklı-Amerikalı genç kızlarla beraber yeni bir hayata adım atar. İdealist öğretmeni ise ona yeni bir umut ışığı olur. Precious, hayata farklı bir bakış açısından bakmaya başlar.

Filmin sinopsisini okuduğunuzda ya da fragmanını izlediğinizde filme oldukça önyargılı yaklaşabilirsiniz. Çünkü yıllardır arka mahallenin ötekileştirilmiş sorunlu çocuklarının idealist öğretmenin yardımıyla yeni bir hayata adım atmaları onlarca defa beyaz perdeye yansıdı. Acılar çeken, sefalet içinde yaşayan, sistemin tek bir çıkış yolu bile göstermediği bu karakterlerin hazin öyküleri duygu sömürüsüne yaslanan ve anlatmak istediğini genellikle bu manipülasyon yüzünden derinleştiremeyen öyküler olarak zihnimize kazındı. “Precious” ise daha önce izlediğimiz bu arınma öykülerinden oldukça farklı bir noktada duruyor. Bu yüzden film akraba filmleri arasında ayrıksı bir yere oturuyor.

Precious, daha önce bir filmde gördüğümüzden çok daha fazla travmayla baş etmeye çalışan bir karakter. Şiddet, tecavüz, dışlanma, aşırı kilolu olma durumu ve buna bağlı olarak özgüven kaybı karakterin psikolojisini şekillendiren temel öğeler olarak önümüze koyuluyor. Keza, Precious’ın en büyük özelliği yaşadıklarından dolayı eriştiği olgunluk. Yaşadıklarını, kaderini çoktan kabullenmiş bu karakter hayal dünyasında gezintiye çıkarak gerçeklerden kaçmaya çalışıyor. İçinde fırtınalar kopsa da öyle bir ermişlik seviyesine ulaşıyor ki, başına gelenler onu pek de şaşırtmıyor, yaralamıyor gibi görünüyor. İşte film de tıpkı Precious gibi, karakterin yaşadıklarını o hayatın bir parçası olarak lanse ediyor. Seyircinin Precious için ağlayıp sızlamasını istemiyor. Onun yerine hayatın umutla bakılması gerektiği bir hediye olduğu düşüncesi üzerinden hareket ediyor. Öyküyle seyirci arasına ince bir duvar örerek, kapalı kapılar ardında yaşanan insanlık suçuyla bizi yüzleştiriyor. Bu yüzden film bir acıma ve arınma seansına dönüşmüyor. İzleyicide bir farkındalık yaratıyor.

Bunların hepsinde Lee Daniels’ın yönetiminin büyük bir payı var. İkinci filmini çeken yönetmen her ne kadar filmin ilk bölümünde gerekli akıcılığı yakalayamasa da, bize sık sık bir film izlediğimizi hatırlatıyor. Kameraya zoom yaptırıyor, sahneler arası çabuk kesmeler yapıyor ve dikkatimizi hep ayakta tutuyor. Yönetmenin elinde, Yeşilçam melodramlarına taş çıkaracak bir hikaye olsa da Daniels asla ipleri elinden bırakmıyor. Ayrıca yönetmen tüm oyuncu kadrosundan da enfes bir performans almayı başarıyor. Filmin en büyük sürprizi ise filmi gördüğünüzde neredeyse tanıyamacağınız ve şaşırtıcı bir biçimde etkileyici bir performans gösteren Mariah Carey. Kısaca, “Precious” senaryosu, yönetimi ve oyunculuklarıyla yılın en fazla ilgiyi hak eden yapımlarından biri. Devamını oku »

| Bu yazı toplamda 4, bugün ise 0 defa okunmuştur |

Hayatı

Melikşah [[1045] tarihinde doğdu. Babası Alparslan, kaabiliyeti ve cesareti ile dikkati çeken Melikşah ile yakından ilgilendi. Melikşah babası ile birlikte küçük yaşta Gürcistan seferine katıldı. Alparslan 1066 tarihinde Melikşahı veliaht tayin etti. 1075 tarihinde Alparslan’ın ölümünden sonra Melikşah hükümdar oldu. Melikşah sultan olduktan sonra babası zamanında vezirlik makamına getirilen Nizamülmülk’ü görevinde bıraktı.Alparslan’ın hükümdar olduğu dönem Büyük Selçuklu Devleti’nin en parlak dönemidir.Babası Alparslan’ın yerine Melikşah’ı 1075 yılında tahta geçti..Tahta geçtiği ilk yıllarda amcası Kavurd yönetimi ele geçirmek için isyan etti.Onu yenerek ülkesinde düzeni sağladı.Bu arada Devletimizdeki iç isyandan faydalanan Gazneli ve Osmanlı Devletleri birleşerek saldırdılar.Bu iki devletide yendiler.Karahanlı Devleti bu mağlubiyetten sonra ikiye ayrıldı.Doğu Karahanlıları Karahitaylar,Batı Karahanlıları Harzemşahlar ögretmeni yönetmiştir.
Hükümdarlığı

Melikşah tahta çıktıktan sonra gazneliler ve Karahanlılar Selçuklu topraklarına saldırdı. Ayrıca amcası Kavurd Bey Büyük Selçuklu tahtında hak iddia ederek isyan başlattı. Kavurd’un isyanı vezir Nizamülmülk tarafından bastırıldı. Melikşah daha sonra Karahanlılar ve Gazneliler üzerine sefer düzenledi ve kaybedilen yerleri geri aldı.Melikşah’ın Gürcistan’a yaptığı 3 sefer sonucunda Gürcü Kralı ve bölgedeki diğer mahalli hükümdarlar, Büyük Selçuklu Devletinin hakimiyetini kabul ettiler. Melikşah zamanında Selçuklu komutanları Anadolu Suriye Filistin ve Yemen’de fetihler yaptı. Abbasi halifesi 1087′de Bağdat’a gelen Melikşah’a çeşitli hediyeler verdi. Ayrıca Halife, Melikşah’ı doğunun ve batının sultanı ilan ederek ona iki kılıç kuşattı. Melikşah kızını halife ile evlendirdi.Karahanlı hükümdarının Selçuklu topraklarına saldırması üzerine tekrar Maveraünnehir seferine çıkan Melikşah önce Batı Karahanlıların daha sonra ise Doğu Karahanlıların topraklarını Büyük Selçuklu Devletine dahil etti.Böylece devletin topraklarında büyük oranda artış gerçekleşti.Ayrıca Melikşah hac yollarını ele geçirerek İpek yolunda hakimiyet kurdu.Melikşah çok tecrübeli bir devlet adamıydı.İslam Dünyasında Türk kültürünün yerleşmesi için çok üst seviyelerde tartışmalar yapılıp,Türk kültür ve uygarlığının Orta Doğu ve çevresine yayılması ve kök salması başlamıştır.
Mirası

Melikşah zamanında Büyük Selçuklu Devletinin sınırları Akdeniz ve Marmara Denizinden Kaşgar’a, Kafkasya’dan Yemen’e kadar uzanıyordu. Melikşah avlanmayı sever ve alimleri korurdu. Gazali, Kaşgarlı Mahmud ve Ömer Hayyam gibi alim ve şairleri himaye etti. Bağdat’da Sultan Melikşah Camiini yaptırdı. Isfahan’da bir rasathane, çeşitli yerlerde ise kervansaray,köprü,imaret,kale,hisar ve medreseler inşa ettirdi. 1074′de Celali takvimini hazırlattı. Ticaret mallarından alınan vergilerin bazılarını kaldırdı. Ermeni Patriğinin isteği üzerine kiliseleri, manastırları ve rahipleri vergiden muaf tuttu. Hac yollarında su kuyuları açtırdı ve bu yolların emniyetini sağladı.
Ölümü ve sonrasında İç Savaş

En güçlü vezirlerinden Nizamülmülk 1092′de Hasan Sabbah’a bağlı fedailerce öldürülür. Aynı yıl Melikşah da kimliği belirsiz kişilerce öldürülür. Selçuklu işgali altındaki günümüz İran sınırları dahilinde Hasan Sabbah’ın verdiği mücadele bu döneme damga vurmuştur. Melikşah’ın da bu fedailer tarafından veya Nizamülk’ü Melikşah’ın öldürttüğünü düşünen Nizamülmülk’e bağlı askerlerin öldürdüğüne dair belirsizlik vardır. Melikşah’ın ölümünden sonra kardeşi ve dört oğlu arasında taht kavgası başlamıştır. İran’da Mahmud, Anadolu’da Kılıç Arslan, Irak’da Berkyaruk, Horasan’da Ahmed Sencer, Bağdat’da Mehmed Tapar hükümdarlıklarını ilan ettiler. Bölgedeki bu iç savaş hali Birinci Haçlı seferi’nin başarısını artıran bir etken olmuştur.

| Bu yazı toplamda 391, bugün ise 7 defa okunmuştur |

Nizamülmülk, tam adı Ebu Ali el-Hasan et-Tusi Nizamülmülk (Arapça: نظام الملك، ابو علي الحسن الطوسي / Nizāmu’l-Mulk Abū ʿAli al-Hasan at-Tūsī; Farsça: خواجه نظام‌الملک طوسی / Hace Nizāmulmulk Tūsī; d. 1018 - ö. 14 Ekim 1092), Büyük Selçuklu Devleti’nin veziri ve Siyasetname adlı öğütler kitabı yazan Farsi[1] devlet adamı, siyaset bilimcisidir. Devlet yönetiminde hayli etkili olan Nizamülmülk’ün vezirliği Alparslan ve Melikşah dönemlerinde yayılmıştır.

Nizamülmülk,21 Zilkade 408/10 Nisan 1018 yılında İran’ın, Horasan şehrinde doğmuştur. Memleketin nizamlarının kurucusu anlamında olan Nizamülmülk ismi Abbasi halifesi Kâim bi Emrillah tarafından verildi.Nizamiye medreselerinin teşkili ve mevcut toprak sisteminin aksayan yönlerinin tadil edilmesi gibi Selçuklu devletinin müesseseleşme ve merkezileşmesi yönünde önemli sayılabilecek teşebüsslerin altına imzasını atmıştır. 1092 yılında Nizari (Haşhaşiler) tarafından öldürülmüştür.

Devlet işleriyle ilk olarak Gazne Devleti’nin Horasan valisinin yanında çalışarak başladı ve sonrasında Alparslan’ın Belh valisinin yanında devam etti. Sonrasında da 1064 yılında Büyük Selçuklu Devleti’ne vezir olarak atandı.

Bağdat, İsfahan, Nişapur, Belh, Herat, Basra, Musul ve Amul’da ki Nizamiye Medreselerini kurdurdu. Nizamiye Medreseleri adını Nizamülmülkden almıştır ve Bağdat’taki Medresenin başına İmam-ı Gazali’yi getirdi.

| Bu yazı toplamda 443, bugün ise 1 defa okunmuştur |

Oysa herkes öldürür sevdiğini,
Kulak verin bu dediklerime,
Kimi bir bakışı ile yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözler ile…

Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle.
Korkaklar öpücükle öldür
Yürekliler kılıç darbelirye.

Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimi yaşlıyken.
Şehvetli ellerle boğar kimi
Kimi altından ellerle

Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur
Kimi yeterince sevmez
kimi fazla sever

Kimi satar
Kimide satın alır
Kimi göz yaşı döker öldürürken
Kimi kılı kıpırdamadan

Çünkü herkes öldürür sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez

| Bu yazı toplamda 38, bugün ise 0 defa okunmuştur |

Ramiz dayının ömere söylediği sözlerGeçmişe dönmek başka, geçmişi silmek başka.

Bir kere aktı mı zamanın içinden, suyun yolu değişmez. Unutma.

Bin kere dönsen o güne bin kere ihanet edecekler sana.

Herkes doğasının gereğini yapar.

Bin kere ihanet etseler sana, çaresi yok bin kere gidersin yanlarına

Hesap görmek, hesap etmekten zordur yeğenim.

Değişmek zordur yeğenim ama bazen, aynı adam olmak daha zordur.

Hayat öyle yüklenir ki üstüne durduğun yerde çatır çatır çatırdarsın.

Bazen öyle acır ki için değiştin sanırsın şimdi dersin, şimdi her şeyi yapabilirim.

Bazen hayat seni öyle zorlar ki yeğenim yolun başında kimdin, unutursun

Zorunu benden duy yeğenim

Herkese yalan söylemen yetmez artık bundan böyle bir başına kalsan da artık kendin olamazsın.

Hayatın kuralı bu yeğen, ne kadar uzağa gidersen git başladığın yere dönersin sonunda

Ne kadar değişirsen değiş, nerede mutlu olduysan hep oraya çevirirsin kafanı

Ne kadar terbiye etsen de susturamazsın içindeki canavarı

Nereye gidersen git yeğenim şunu unutma, herkes gün olur evine geri döner

Bazen öyle acır ki için o acıyla değiştin sanırsın şimdi dersin şimdi her şey yapabilirim artık

Zorunu benden duy yeğenim herkese yalan söylemek yetmez artık

Bundan böyle bir başına kalsan da artık kendin olamazsın

Bazen aşk öyle güçlüdür ki uçurumdan atlar yola devam edersin

Duyuyor musun yeğen suyun sesini duyuyor musun

Yapamam diyordun gücün yetmez sanıyordun, anlarlar, yaptırmazlar bir daha yenerler diye korkuyordun. İmkansız diyordun ama suyun sesini duyor musun yeğen

Deniz sonunda yarıldı bize sadece içinden yürümek kaldı

Yanlışın var yeğen sen değilsin onu seven Ezel değil Ömer seviyor onu hala

Ömer öfkeli ömer çaresiz. Çünkü yanlışın var yeğen Ömer’i onlar öldürmedi Ömer’i ancak sen öldürebilirsin

Ömer’i öldürme vakti Ezel. çünkü Ezel’in yapmak istediği şeyi Ömer yapamaz yeğen.
Çünkü Ömer merhametli Ömer’i öldür ki intikamını alabilesin.

Sevdiğini korumak için savaşman yetmezse eğer en karanlık çare onun sevgisini öldürmektir. Sevdiğini kurtarmak için en kötü ihtimal, en son yol ona ihanet etmektir.

Geçmişe sorular soran kendi sesinin yankısını gerçek sanır. Hani aynada aksini görür, gerçek sanır, vurur yumruğu ayna kırılır elin kanar.

Geçmişe dönmek başka, geçmişi silmek başka. Bir kere aktı mı zamanın içinden, suyun yolu değişmez.Unutma!bin kere dönsen o güne bin kere ihanet edecekler sana. Herkes doğasının gereğini yapar. Bin kere ihanet etseler sana çaresi yok bin kere gidersin yanlarına.

Bu gün bir köprünün tam ortasında durdum. Aşağıda alevler, arkamda melek önümde şeytan.
İkiside aynı soruyu sordu. Kimsin sen, kimin tarafındasın? Aşk mı ,intikam mı? Mahkum mu, cellat mı. Hep ikisinden birini seçmen istendi. Ama hep 3. Bir şık var. O da ateşe atlamak.

| Bu yazı toplamda 208, bugün ise 1 defa okunmuştur |

ramiz:kusura bakma yiğen.şeker yasak bana
istersen şeker niyetine bi hikaye anlatıyım sana
hasan sabbahı bilirmisin…
hasan sabbah yalçın dağın tepesinde bir adam..
kartal yuvası bir kalede oturuyor halavut kalesinde..
krallıkları deviren ,adalet dağıtan ,dehşet saçan bir adam , o zamanın Selçuklu sultanı Selahaddin hasan sabbahın peşine kelle avcılarını döndermiş.
hasan sabbahın kellesini istemiş.
gel zaman git zaman hasan sabbahın elçisi sultana gitmiş saraya ..elçi gelmiş. demiş ki sultana bi lafımız olucak
sultan buyur söyle demiş.
elçi bakmış şöyle demişki bu kalabalık olmaz.
sultan kalabalığı göndermiş.elçi demişki. bu korumalarda gitsin..lafım sana demiş.
sultan iyice merak etmiş.korumalarıda göndermiş.o zman elçi sultanın yanındaki iki koruman köleye bakmış.demişki..onları da gönder.
sultan demiş ki..onları göndermem..onlar benim oğullarım en çok onlara güvenirim..biz üçümüz bir kişiyiz demiş.
hadi söyle veyahutta git..
o zaman elçi o iki kölemen korumaya dönmüş demişki size kılıçlarınızı çekin ve hükümdara kıyıp desem ne yaparsınız iki adam tereddüt bile etmemiş.emrin olur demiş.
bunun üzerine elçi arkasına bile bakmadan çekim gitmiş.
ertesi gün sultan selahaddin hasan sabbahın peşine gönderdiği kelle avcılarını geri çağırmış.

| Bu yazı toplamda 41, bugün ise 1 defa okunmuştur |

şimdi bir kurbağa varmış acaip iyi niyetli..milleti nehirde bir taraftan öbür tarafa geçirirmiş.para falan almadan yani iyi ya
bir gün bir akrep gelmiş yanına o da böyle mehlün bi şey demiş beni de geçirsene
kurbağa demiş yok olmaz sen beni sokarsın yolda.. kötü huylusun
akrep yalvarmış yakarmış,sokarsan bende boğulurum akıntıda niye sokayım, bu kurbağanın aklına yatmış almış akrebi sırtına tam akıntının ortasına gelmişler..sırtında korkuç bir acı …ikiside akıntının içine sürüklenirken kurbağa sormuş akrebe niye yaptın akrep kardeş bak şimdi ikimizde ölücez.
akrep çaresiz omuz sirkmiş. demiş ne yapayım ,benim huyum bu

| Bu yazı toplamda 24, bugün ise 1 defa okunmuştur |

Ezel…..
Nasıl bilebilirdim eve dönmek en zoruymuş
Yeniden başlamadan önce,başladığını bitirmek gerekiyormuş..
Nerden bilebilirdim…dostlarına kavuşmak için düşmanlarına veda etmenin bu kadar zor olduğunu

Elvada eski dosttum, elveda azılı düşmanım, elveda gerçek

Eyşan…
Ben sana yanlış yerden edilmiş büyük bir yemin gibiydim..
Beni hep aynı yerimden yaralayan ayıba yinede döneyim istedim..
Aaah benim sesimle söylesemde inanazlar …benzemiyor çünkü bi dile
Döndüğüm,döndüğüm ama döndüğüm,döndüğüm bu sema senin döndüğüm
Sen benim kara ömrüme vuran suyumu harelendiren sevinçimdin..
Onu sevebileceğim en yücesi ile sevdim.
Titreme daha fazla kalbim.
Bağışla arık kendini ,onu da bırak gitsin..
O senin en ezel gününden kaderin ..
Sen onu nasılsa bin kere daha seveceksin.
Eyşan ; bu mektubu sana gerçeği söylemek için yazdım
Benim adım ömer
Ben senden imkansızı istiyorum..
Ben senden artık kendimi istiyorum..
Ben artık senden gidiyorum..
Elveda can düşmanım.. elveda sevgilim…
Ben artık eve dönüyorum..

İmkansızı istemenin bedeli….
İstediğini elde edememektir..

Artık biliyorum..
İntikam yemini etmenin bedeli ..bir daha evin hiç dönememektir.

| Bu yazı toplamda 113, bugün ise 0 defa okunmuştur |